X
تبلیغات
رایتل
لیلیت
قالب وبلاگ


شاید خیلی بخت یار بوده ام که تقریبا هرگز دنبال کار نگشتم بلکه همیشه کار گشته و مرا پیدا کرده ! 
با اینکه اولین بار در ١٧ سالگی شاغل شدن را تجربه کردم ولی به جرات بگویم همیشه خوش شانس بوده ام در این  باره ... درست است که منصب دولتی نداشته ام و در بخش خصوصی فعالیت کرده ام ولی هرگز هم در محلی کار نکرده ام که از من توقع " روابط عمومی بالا " به آن معنی که خودتان میدانید داشته باشند ...

به تازگی دوست بسیار عزیزی تماس گرفت و با ابراز ناراحتی از اینکه شغلش را از دست داده،  میپرسید میتوانم جایی سفارشش را بکنم ؟
از آنجاییکه متنفرم کسی را ناامید ببینم قول دادم تمام تلاشم را بکنم . ( حالا چطوری میخواهم از اینجا برایش کاری در تهران یا کرج پیدا کنم که با تحصیلات دیپلم و مدرک مربی گری کودک و سابقه ی غیرمکتوبش همخوانی داشته باشد ، نمیدانم ) 
این شد که تصمیم گرفتم اینترنتی در بازار کار جستجویی بکنم ... راستش را بگویم از نتیجه وحشت کردم !
وقتی میزان تفاوت فاحش استخدام بین خانمها و آقایان را دیدم که از قضا این بار وزنه به نفع بانوان سنگین است ، هراسم بیشتر شد . پر مسلم بود اختلاف از این روست که کارفرما محاسبه کرده میتوان با حداقل حقوق و دستمزد ، ساعات بیشتری از آنها کار بکشد و خیلی دلایل دیگر از جمله اعتراض کمتر  ...
جمله ای که حتی خواندنش حالم را منقلب میکرد تقریبا در اکثر آگهی های کار تکرار میشد :

به خانمی با ظاهر آراسته ، روابط عمومی بالا و انعطاف پذیر ....... نیازمندیم .

هر کاری میکردم تصویر ذهنی زنی با چهره ی بزک شده که در مقابل لطیفه های نامتعارف همکاران مرد سرخ و سفید نشود و وقتی دستش روی موس است رئیس به بهانه راست کلیک دستش را روی دست او قرار ندهد، از ابر بالای سرم کنار نمیرفت ...
انعطاف پذیری یعنی چی اینجا ؟ روابط عمومی خوب به معنی جواب گویی و پیگیری کار مراجعین است یا لوندی و فتانی و هره و کره و قلیان چاق کردن در شرکت و برآورده کردن خواسته های کارفرما و اعوان و انصارش و خیلی چیزهای دیگر که شما نسل جوان بهتر از من میدانید و شاید لمسش کرده  یا شنیده اید ...

چه کاری میتوانستم برایش پیدا کنم آنهم وقتی در ابتدای میانسالی ست ؟ وقتی اینهمه دختر جوان و فعال و تحصیلکرده بیکارند ؟ 
 احساس ناکارآمدی کردم ... ولی راستش را بگویم اعتراف میکنم ، خداوند را از بابت شانسی که داشته ام شکر کردم ... خدایا ازت ممنونم که هرگز مرا در این موقعیت دشوار قرار ندادی ... لطفا از اینجا به بعد زندگی نیز بر من رحم کن ، همانطور که به زنان سرزمینم و تمامی زنان جهان و از آن بیشتر انسانها ، که شایسته ی کرامتند حقوقی برابر و در حد و اندازه ی شانشان عطا میکنی ... آمین
[ دوشنبه 23 شهریور 1394 ] [ 11:22 ب.ظ ] [ لیلیت ] [ نظرات (11) ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ
خوش آمدید
لینک دوستان
امکانات وب
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 82880

  • paper | اخبار وب | تیم بلاگ